Λέλα Βράνιανκά, η Μισιρλού της Σερβίας

Η Λέλα Βράνιανκά, δηλαδή η Λέλα από τη Βράνιε είναι ένα από τα πιο δημοφιλή σερβικά παραδοσιακά τραγούδια και αποτελεί ύμνο για τη πόλη της Βράνιε και τους πολίτες της.
Το τραγούδι γράφτηκε από τον Dragan Toković το 1972, για χάρη κάποιας Γιέλενας από τη Βράνιε.
Πιθανολογείται πως η έμπνευση για τους στίχους του, ήταν η Jelena Đorđević ή όπως οι φίλοι την αποκαλούσαν Λέλα. Οι δυο τους είχαν συναντηθεί μόνο μία φορά, στο εστιατόριο Kičer, στα ιαματικά λουτρά της Βράνιε, σε μια γιορτή αποχαιρετισμού προς τιμήν ενός προπονητή της Dinamo Vranje.
Όταν του πρότειναν να τραγουδήσει κάτι, ο Toković αρνήθηκε υποσχόμενος πως σύντομα θα τους χαρίσει κάποιο τραγούδι. Εν τέλει αυτό ήταν το Lela Vranjanka, για το οποίο χρησιμοποίησε τη μελωδία του τραγουδιού "Μισιρλού". Το τραγούδι ερμήνευσε με μεγάλη επιτυχία ο Staniša Stošić.




Η Jelena Đorđević είχε μιλήσει κάποτε για τη γνωριμία της με τον στιχουργό, λέγοντας πως την είχε πλησιάσει και τη ρώτησε το όνομα της καθώς εκείνη καθόταν σε κάποια γωνία της γιορτής, του απάντησε πως την έλεγαν Γιέλενα, αλλά όλοι τη φώναζαν Λέλα. Ο Toković της είπε πως το όνομα της είναι ένα από τα ομορφότερα γυναικεία σερβικά ονόματα, χόρεψαν μαζί και μετά από λίγο φεύγοντας από κοντά της τον είδε να γράφει σε ένα σημειωματάριο. Η ίδια ντροπαλά εξομολογείται πως δε μπορεί μέχρι και σήμερα να συνειδητοποιήσει πως ενέπνευσε τον Toković για τη δημιουργία του τραγουδιού αυτού. Εκείνοι που τη γνώριζαν τις δεκαετίες του '50 και του '60 λένε πως η Λέλα ήταν ένα πανέμορφο κορίτσι, το οποίο ξεχώριζε στα στενά της πόλης και δε τους φαίνεται καθόλου περίεργο να αποτέλεσε στα 39 της καλοκαίρια πηγή έμπνευσης για τον μεγάλο στιχουργό. Το μόνο σίγουρο είναι πως κατέχει τον τίτλο της καλλιτεχνικής μούσας και είναι ένα από τα θρυλικά πρόσωπα της πόλης της, μιας πόλης γνωστής για τα τραγούδια της - για το ντέρτι και την μελαγχολία τους - τα οποία αντηχούν ως την Κωνσταντινούπολη, όπως 'λέγαν οι παλιοί.


Staniša Stošić - Lela Vranjanka


Μια Βράνιανκα με αγάπησε 
Η νιότη μου έμεινε μαζί της 
Δεν είναι η Σόφκα, δεν είναι η Κώστανα
Αλλά η πιο όμορφη Λέλα, Γιέλενα

Κενά, κενά είναι όλα για εμένα
Δεν είναι εδώ η Γιέλενα μου
Έλα, έλα, Λέλα, Γιέλενα
Εσύ τα νιάτα μου πήρες

Ποιος ξέρει που να είναι η Βράνιανκα μου
Ομορφότερη από όλες, η όμορφη Γιέλενα
Όλα θα τα έδινα για να μάθαινα
Ποιος τη Λέλα μου - έκλεψε 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου