Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2016

για την αγαπημένη

Ο παππούς Μιχάιλο ή Μίχος, άντρας λεβέντης κι όμορφος πέρασε όλη του τη ζωή υπηρετώντας την αγάπη του απέναντι στην γιαγιά Ντιμίτρα.
Ήτο δραγουμάνος και πέρασε επίσης μερικά χρόνια στη δημαρχία του τόπου μας. 
Ένας άνθρωπος του γλεντιού αλλά μόνο στο επίπεδο του χορού, καθώς δε γνώριζε τι θα πει ποτό (σε αντίθεση με τον παππού μου και τους αδελφούς του) ούτε καν καφές. 
Υπέροχος χορευτής και τραγουδιστής, υπεύθυνος για τη μετάδοση των εθίμων και ηθών του Κοσόβου στη Σουμάντιγια - λόγω καταγωγής. Με τον μεγαλύτερο πολιτιστικό σύλλογο της Σουμάριτσα να φέρει το όνομα του, καθώς τους δίδαξε κάθε χορό και τραγούδι του Σίρμιου (σημερινή Kosovska Mitrovica) και ειδικά τα τοπικά κάλαντα.
Η μεγαλύτερη προσφορά του: ένα ιστορικό ημερολόγιο εκ των χρόνων που ζούσε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, καταγράφοντας κάθε πολιτική, κοινωνική και τεχνολογική εξέλιξη.
Παρ' όλα αυτά, κύρια έννοια και απασχόληση του η γιαγιά Ντιμίτρα, η Ντιμιτρίτσα του. Αιώνιος δούλος της αφού και ηλικιακά ο ίδιος κόντεψε τον πρώτο αιώνα.
Τον θυμάμαι τα χρόνια δίχως εκείνη να έρχεται σπίτι μας, η νύφη του (γιαγιά μου) να του δίνει το γνωστό κέικ από καλαμποκάλευρο το μισό να το τρώει εκείνος και το άλλο μισό το πουλόβερ του κι όταν σηκώνεται να πρέπει να καλέσουμε κλωσόπουλα για φαγητό.
Έζησε έως τα 96 του και έφυγε από σπάσιμο του γοφού του, το οποίο προκλήθηκε απο το όταν μόνος στο σπίτι ακούγοντας στην τηλεόραση το παραδοσιακό "Keremelji" σηκώθηκε να χορέψει!
Λογικά σήμερα εξακολουθεί να φροντίζει τη Ντιμιτρίτσα του καθώς και βόλεψη ες αεί να του παραχώρησε ο Θεός, εκείνος θα την χαλάλισε για χάρη της.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου